Otyłość a nurkowanie

Otyłość może się przyczynić do wystąpienia choroby dekompresyjnej (ciśnieniowej, kesonowej) u osób nurkujących z aparatem oddechowym mimo prawidłowego wynurzania.

Podczas nurkowania oddychamy powietrzem o ciśnieniu otaczającej nas wody, czyli większym niż na powierzchni. Tlen jest stale zużywany do procesów metabolicznych. Azot nie jest metabolizowany. Podczas nurkowania zwiększona ilość azotu rozpuszcza się we krwi, następnie w tkankach – im większe ciśnienie tym więcej gazu się rozpuszcza. Im tkanka jest słabiej ukrwiona tym mniej krwi przez nią przepływa, i tym wolniej następuje saturacja oraz desaturacja gazu. Słabo ukrwione są: kości, stawy, ścięgna, więzadła oraz tkanka tłuszczowa (tzw. balast dekompresyjny). Podczas wynurzania azot zaczyna desaturować - powstają pęcherzyki gazu. Jeżeli pęcherzyki mają odpowiednio małą średnicę mogą być wyłapane przez „filtr płucny” i zostać wydalone z organizmu. U osób otyłych azot z tkanki tłuszczowej jest uwalniany w dużej ilości, co może spowodować powstawanie zbyt dużych pęcherzyków gazu – czego efektem może być choroba ciśnieniowa.